Bu durumun erken belirtileri, bir çocuk bir yaşına gelmeden önce ebeveynler/bakıcılar veya çocuk doktorları tarafından fark edilebilir. Ancak, hizmetlere ve desteklere duyulan ihtiyaç genellikle bir çocuk 2 veya 3 yaşına geldiğinde daha tutarlı bir şekilde görünür hale gelir. Bazı durumlarda, otizmle ilgili sorunlar hafif olabilir ve çocuk okula başlayana kadar belirgin olmayabilir, ardından eksiklikleri akranları arasında belirginleşebilir.
Sosyal iletişim eksiklikleri şunları içerebilir : 1 :
- Başkalarıyla çıkar paylaşımının azalması.
- Kendi ve başkalarının duygularını takdir etmede zorluk.
- Göz teması kurmaktan kaçınma.
- Sözlü olmayan jestlerin kullanımında yetersizlik.
- Yapmacık veya senaryolu konuşma.
- Soyut fikirlerin kelimesi kelimesine yorumlanması.
- Arkadaş edinmede veya arkadaşlığı sürdürmede zorluk.
Kısıtlı ilgi alanları ve tekrarlayan davranışlar şunları içerebilir : 1 :
- Davranışlarda esneklik eksikliği, değişime uyum sağlamada aşırı zorluk.
- Diğer konuları göz ardı ederek belirli konulara aşırı odaklanmak.
- Başkalarının da aynı konulara aynı derecede ilgi duymasını beklemek.
- Rutin değişikliklerine ve yeni deneyimlere tahammül etmede zorluk.
- Duyusal aşırı duyarlılık, örneğin yüksek seslere karşı isteksizlik.
- El çırpma, sallanma, dönme gibi basmakalıp hareketler.
- Eşyaları, çoğunlukla oyuncakları, çok özel bir biçimde düzenlemek.
Ebeveyn/bakıcı/öğretmenin çocuğun davranışıyla ilgili endişeleri, gelişimsel bir çocuk doktoru, çocuk psikoloğu, çocuk nöroloğu ve/veya çocuk ve ergen psikiyatristi tarafından özel bir değerlendirmeye yol açmalıdır. Bu değerlendirme, ebeveyn/bakıcıyla görüşmeyi, çocuğu yapılandırılmış bir şekilde gözlemlemeyi ve onunla etkileşim kurmayı ve bazen diğer koşulları elemek için ek testler yapmayı içerir. Bazı belirsiz vakalarda otizm tanısı ertelenebilir, ancak erken tanı, aileye toplumdaki destekleyici kaynaklara erken erişim sağlayarak çocuğun işlevselliğini büyük ölçüde iyileştirebilir.
İlk adım bir değerlendirme istemektir. Çoğu ebeveyn, gelişimsel dönüm noktalarını kontrol eden çocuk doktorlarıyla başlar.
Bu durumun erken belirtileri, bir çocuk bir yaşına gelmeden önce ebeveynler/bakıcılar veya çocuk doktorları tarafından fark edilebilir. Ancak, hizmetlere ve desteklere duyulan ihtiyaç genellikle bir çocuk 2 veya 3 yaşına geldiğinde daha tutarlı bir şekilde görünür hale gelir. Bazı durumlarda, otizmle ilgili sorunlar hafif olabilir ve çocuk okula başlayana kadar belirgin olmayabilir, ardından eksiklikleri akranları arasında belirginleşebilir.
Sosyal iletişim eksiklikleri şunları içerebilir : 1 :
- Başkalarıyla çıkar paylaşımının azalması.
- Kendi ve başkalarının duygularını takdir etmede zorluk.
- Göz teması kurmaktan kaçınma.
- Sözlü olmayan jestlerin kullanımında yetersizlik.
- Yapmacık veya senaryolu konuşma.
- Soyut fikirlerin kelimesi kelimesine yorumlanması.
- Arkadaş edinmede veya arkadaşlığı sürdürmede zorluk.
Kısıtlı ilgi alanları ve tekrarlayan davranışlar şunları içerebilir : 1 :
- Davranışlarda esneklik eksikliği, değişime uyum sağlamada aşırı zorluk.
- Diğer konuları göz ardı ederek belirli konulara aşırı odaklanmak.
- Başkalarının da aynı konulara aynı derecede ilgi duymasını beklemek.
- Rutin değişikliklerine ve yeni deneyimlere tahammül etmede zorluk.
- Duyusal aşırı duyarlılık, örneğin yüksek seslere karşı isteksizlik.
- El çırpma, sallanma, dönme gibi basmakalıp hareketler.
- Eşyaları, çoğunlukla oyuncakları, çok özel bir biçimde düzenlemek.
Ebeveyn/bakıcı/öğretmenin çocuğun davranışıyla ilgili endişeleri, gelişimsel bir çocuk doktoru, çocuk psikoloğu, çocuk nöroloğu ve/veya çocuk ve ergen psikiyatristi tarafından özel bir değerlendirmeye yol açmalıdır. Bu değerlendirme, ebeveyn/bakıcıyla görüşmeyi, çocuğu yapılandırılmış bir şekilde gözlemlemeyi ve onunla etkileşim kurmayı ve bazen diğer koşulları elemek için ek testler yapmayı içerir. Bazı belirsiz vakalarda otizm tanısı ertelenebilir, ancak erken tanı, aileye toplumdaki destekleyici kaynaklara erken erişim sağlayarak çocuğun işlevselliğini büyük ölçüde iyileştirebilir.
İlk adım bir değerlendirme istemektir. Çoğu ebeveyn, gelişimsel dönüm noktalarını kontrol eden çocuk doktorlarıyla başlar.