Yolcu Mustafa Ün
Doruk maden işçileri ne yaptı?
Sokağa çıktı. Geri adım atmadı. “Kader” demedi. Direndi ve aldı. Bu kadar net.
Şimdi dönelim bize.
Engelli camiasına, derneklere, vakıflara, “engelliler adına konuşanlara”…
Aynı insanlar sosyal medyada madencilerin zaferini alkışlıyor. Paylaşıyor.
İyi de kardeşim, senin hakkın her gün tırpanlanırken neredesin?
Bak tablo ortada:
Sen birey değilsin, hanenin uzantısısın.
Kamuda engelli kotası delik deşik.
Medikal destek dediğin şey, ürünün yüzde 3’ünü bile karşılamıyor.
Aileler çocuklarını bırakacak güvenli yer bulamıyor.
Kurumlarda şiddet, taciz, ölüm var. Ve bunlar “istisna” değil.
Peki sen ne yapıyorsun?
Paylaşım. Açıklama. Kınama. Sonra sessizlik.
Madenci ne yaptı?
Aç kaldı ama susturulmadı.
Sen neden susuyorsun ?
KONU NET: KORKU, PARÇALANMA, UYUMLULUK
Açık konuşalım.
Parçalanmışsın. Herkes kendi alanında.
Bağımlısın. “Ses çıkarırsam elimdekini de kaybeder miyim?” korkusu var.
Dernekler desen… çoğu mücadele değil, vitrin.
Risk yok. Bedel yok.
Ama hak da yok.
TARİHİN BAŞKA YERLERİNE BAKALIM
Haitian Revolution
Köleler ayağa kalktı. Dünyanın en sert sömürge düzenlerinden birini yıktılar.
Kimse onlara “hak verelim” demedi. Aldılar.
Salt March
Mahatma Gandhi tuz gibi basit bir şeyden yola çıktı.
Ama mesele tuz değildi. Mesele itaat etmemekti.
Sharpeville Massacre
İnsanlar pas taşımayı reddetti diye kurşunlandılar.
Ama o gün, Apartheid rejiminin sonunun başlangıcı oldu.
Bir de bizden bir örnek:
Köroğlu
Haksızlığa uğradığında dağa çıkıyor. Çünkü biliyor ki susarsa sadece kendisi değil, herkes ezilecek.
ASIL SORU: NEDEN MADENCİ GİBİ OLAMIYORUZ ?
Çünkü onlar yalnız değil.
Sen yalnız hissediyorsun.
Çünkü onlar birlikte hareket ediyor.
Sen dağınıksın.
Çünkü onlar “kaybedecek ne kaldı” noktasına gelmiş.
Sen hâlâ “belki düzelir” diyorsun.
Ama gerçek şu:
Zaten kaybediyorsun.
NE YAPMAK LAZIM?
Yuvarlamadan:
Birey olduğunu dayatacaksın.
Hane hesabına sıkışmayı reddedeceksin.
Dernekleri zorlayacaksın.
Temsil ediyorsa risk alacak. Almıyorsa teşhir edilecek.
Ayrışmayı bırakacaksın.
Engel türü farklı olabilir ama sorun aynı.
Sokağı hatırlayacaksın.
Hak, görünürlükle gelir.
Her ihlali büyüteceksin.
“Üzüldük” değil, “hesap verin” diyeceksin.
SON SÖZ
Madencinin zaferini alkışlamak kolay.
Zor olan, kendi hayatın için aynı şeyi yapabilmek.
Aynı ülkede, farklı görüşlerden engelliler aynı şekilde eziliyorsa, bu zayıflık değil güçtür.
Ama örgütlenmezse hiçbir anlamı yok.
Mesele şu değil:
“Neden susuyoruz?”
Mesele şu:
Daha ne kadar susacağı
Yolcu Mustafa Ün