Thomas Armstrong
Yaşamın hangi aşaması en önemlidir? Bazıları, bebeğin beyninin sonraki yaşamının geri kalanını etkileyecek yeni deneyimlere açık olduğu zaman, bebeklik döneminin kilit aşama olduğunu iddia eder.
Diğerleri, fiziksel sağlık zirvede olduğu zaman, özellikle ergenlik çağındaki genci referans olarak kabul eder.
Dünyadaki birçok kültür, geç yetişkinliğe diğerlerinden daha fazla değer veriyor, bu aşamada, insanın sonunda başkalarına yol göstermek için gerekli bilgeliği edindiğini iddia ediyor. Kim haklı?
Meselenin gerçeği, yaşamın her aşamasının, insanlığın refahı için eşit derecede önemli ve gerekli olmasıdır.
Kitabımda İnsan Odyssey: Yaşamın On İki Aşamasında Gezinirken, (The Human Odyssey: Navigating the Twelve Stages of Life) yaşamın her aşamasının dünyaya katkıda bulunmak için kendine özgü bir “armağanı” olduğunu yazdım. İnsan hayatının en derin ihtiyaçlarını gerçekten desteklememiz gerekiyorsa, bu armağanların her birine değer vermeliyiz. İnsan yaşam döngüsünün on iki armağanı dediğim şey:
- Doğum Öncesi: Potansiyel – Henüz doğmamış bir çocuk her şey olma potansiyeline sahip olabilir – bir Michelangelo, bir Shakespeare, bir Chopen
- Doğum: Umut – Bir çocuk doğduğunda, ebeveynlerine ve diğer bakıcılarına iyimserlik hissi verir; Bu hayatın dünyaya yeni ve özel bir şey getirebileceği duygusunu verir. Bu nedenle, yenidoğan, dünyayı daha iyi bir yer yapmak için hepimizin içinde beslediğimiz bir umut duygusunu temsil eder.
- Bebeklik (0-3 yaş): Canlılık – Bebek yeni bir canlı olarak ve görünüşte sınırsız bir enerji kaynağıdır. Böylece bebekler, insan yaşam döngüsünün ateşini yeni psişik güç kanallarıyla körükleyen insanlığın iç dinamosunu temsil eder.
- Erken Çocukluk (3-6 Yaş): Oyuncu – Küçük çocuklar oynarken, dünyayı yeniden yaratırlar. Olanları alıp, dünya tarihinde daha önce hiç görülmemiş bir sanatçı gibi yaşamın yeniden üretimine sokarlar. Dolayısıyla, uygarlık sürecinde meydana gelen her yaratıcı eylemin temelini oluşturan yenilikçilik ve dönüşüm ilkesini benimsiyorlar.
- Orta Çocukluk (6-8 yaş): Hayal gücü – Orta çocuk evresinde, içsel bir öznel benlik duygusu ilk kez gelişir ve bu benlik dış dünyadan alınan bilgi ve yaşantılarla kendiliğinden daha da canlanır. Bu hayal gücü, sanatçılar, yazarlar, bilim insanları ve derin bir içsel yaşamı beslediği için gündelik yaşamını yaratıcı şekilde zenginleştiren herkesi daha sonraki yaşamda yaratıcı bir ilham kaynağı olarak görür.
- Geç Çocukluk (9-11 Yaş): Yaratıcılık – Daha büyük çocuklar, toplumun kendi üzerlerinde artan baskılarına başa çıkabilmek için muhteşem stratejiler ve yaratıcı çözümler geliştirmelerini sağlayan çok çeşitli sosyal ve teknik beceriler edinirler. Bu ustalık ilkesi, pratik sorunları çözmek ve günlük sorumluluklarla baş etmek için yeni yollar aramamızı sağlar.
- Ergenlik (12-20 Yaş): Tutku – Ergenlik, vücutta kendiliğinden değişimiyle ortaya çıkan cinsel, duygusal, kültürel ve / veya manevi tutkusuna yansıtan güçlü bir değişiklik kümesi ortaya çıkarır. Böylece ergenlik tutkusu, yaşamları için en derin içsel gayretleriyle yeniden bağlantı kurmak isteyen herkes için önemli bir mihenk taşıdır.
- Erken Yetişkinlik (20-35 Yaş): Girişimci- Genç yetişkinler için, bir ev ve eş bulmak, bir aile ya da arkadaş çevresi kurmak ve / veya iyi bir iş bulmak dahil olmak üzere birçok sorumluluklarını yerine getirmeleri için girişimci olur. Böylece bu girişimcilik ilkesi, dünyaya açılmamız ve kendi geleceğimizin izini sürmemiz gerektiğinde yaşamın herhangi bir aşamasında bize hizmet eder.
- Orta yaş (35-50 Yaş): Tefekkür – Toplumun bir hayat yaratma senaryosunu takip eden genç yetişkinlikten uzun yıllar sonra, orta yaştaki insanlar genellikle yaşamlarının daha derin anlamını yansıtmak için dünyevi sorumluluklardan koparlar; yeni anlayışla yeni düşünceler ve olgunlaşmış hisleriyle her yaşta hayatı derinleştirmek ve zenginleştirmek için hepimizin kullanabileceği önemli bir kaynağı temsil eder hale gelirler.
- Olgun Yetişkinlik (50-80 Yaş): Yardımseverlik – Olgun yetişkinlik çağındakiler aileleri büyüttüler, kendilerini çalışma hayatlarından sonra gönüllülük, mentorluklar ve diğer hayırseverlik biçimleri yoluyla toplumun iyileştirilmesine katkıda bulunurlar. Tüm insanlık, yardımseverliklerinden yararlanır. Dahası, hepimiz kendimizden başkalarına daha fazla vermeyi öğrenebiliriz.
- Geç Yetişkinlik (80+ Yaş): Bilgelik – Uzun ömürlü olanlar, başkalarına rehberlik etmek için kullanabilecekleri zengin bir deneyim deposu edinmiştir. Böylece Büyükler, her birimizin içinde var olan bilgelik kaynağını temsil eder ve yaşamın derslerinden faydalanırken geçmişin hatalarından kaçınmamıza yardımcı olur.
- Ölüm ve Ölmek: Hayat – Hayatımızda ölüm ya da ölen kişi, bize yaşamın değerini öğretiyor. Bize hayatın her anını en dolu şekilde yaşamak ve kendi küçük yaşamlarımızın daha büyük bir bütünün parçasını oluşturduğunu hatırlatıyorlar.
Yaşamın her aşaması, insanlığa kendine has bir armağan vermek olduğundan, her aşamayı desteklemek için elimizden gelen her şeyi yapmamız ve her aşamayı, insan yaşam döngüsüne bireysel katkısını azaltan unsurlar ve girişimlerinden korumamız gerekir.
Bu nedenle, örneğin, yüksek kaygıların olduğu akademik desteğin artırılmaya çalışıldığı okul öncesi okullarda küçük bir çocuğun oynama ihtiyacını engelleme girişimlerine karşı dikkatli olmamız gerekir. Yaşlı bilgeliğini yaşlı istismarından korumalıyız. Risk altındaki ergenlere yardım etmek için elimizden geleni yapmalıyız. Yoksul annelerin doğum öncesi eğitim ve hizmetlerini savunmalı ve üçüncü dünya ülkelerinde güvenli ve sağlıklı doğum yöntemlerini desteklemeliyiz. Çevreyi küresel ısınma ve endüstriyel kirleticilerden kurtarmak için yaptığımız gibi, insan yaşam döngüsünü beslemeye yönelik aynı tutumu almalıyız.
Çünkü insan yaşam döngüsünün her aşamasını destekleyerek tüm üyelerine özen gösterilmesini ve tam dereceye kadar çiçek açmaya yardımcı olmasını sağlamalıyız.
Çeviri Kaynak : https://www.institute4learning.com/resources/articles/the-12-stages-of-life/
About the Author
